top of page
laatste-avondmaal.jpg

Het laatste avondmaal, Leonardo da Vinci, Santa Maria delle Grazie, Milano

Homo Religiosus 
De religieuze mens.

Religie als een ervaarbare krachtwerking

17/07/26 : Deze website werd vernieuwd en gebruiksvriendelijker gemaakt.

rublov (1).jpg

The Trinity (Andrei Rublev)

Tretyakov Gallery, Moscow

Incarnatio Dei, hominis deificatio.

The Incarnation of God leads to the deïfication of man.

God komt tot de mens, waardoor die mens vergoddelijkt.
De aloude christelijke religie als wijsheid, 'healing' en genezing. 

De “Homo religiosus’, de religieuze mens is hij of zij die het heilige als een fijnstoffelijke kracht direct ervaart. De Westerse mens heeft meestal geen begrip meer van wat religie, zo opgevat, ooit is geweest in en een aantal culturen nog steeds is. Sedert de 18de eeuw, de eeuw van de ‘verlichting’ heeft onze cultuur nauwelijks nog contact met de wezenskern van die religieuze wereld. En daarover wil deze website heel wat informatie geven.  

Net zoals men bij eenzelfde vastgesteld feit, diverse wetenschappelijke theorieën kan ontwikkelen, zo kan men ook vele religieuze opvattingen huldigen. Een meervoud van meningen is een democratisch verworven recht en geeft ruimte aan iedere opvatting. Maar uiteindelijk kunnen aan elkaar tegengestelde visies onmogelijk allen even waar zijn. Verder experimenteren en logisch redeneren, zullen een aantal opvattingen als minder waarschijnlijk of onwaar duiden. Uiteindelijk haalt die visie het die het dichtst de werkelijkheid benadert. Dat lijkt ons in religieuze aangelegenheden niet anders te zijn. En daar wil deze site op ingaan.

​Bij de samenstelling van deze website werd ruimschoots geput uit de cursussen filosofie, gegeven door André T’Jampens, charismatische ex-pastoor van Ouwegem en van 1957 tot 2000 docent aan het Hoger Instituut Voor Opvoedkunde te Antwerpen.

Anna-Netrebko-2023-2.jpg

Anna Netrebko

     "When I come on stage, something happens, like in the quality of the performance... was like then times more, like..; I had something - I'm not religious - but I had something that... some voice which is telling me how to do, and what to do..., like appears and then disappears. It is very, very strange, but is's been always with me and especially in important roles".

("Als ik het podium op ga, gebeurt er iets, bijvoorbeeld in de kwaliteit van mijn optreden... het was alsof het vele malen intenser was; ik had iets – ik ben niet religieus – maar ik had iets... een stem die me vertelde hoe ik het moest doen en wat ik moest doen... die verscheen en weer verdween. Het is heel, heel vreemd, maar het is er altijd al geweest, vooral bij belangrijke rollen.")

Dit verklaarde Anna Netrebko, de wereldberoemde Russisch-Oostenrijkse sopraan, ter gelegenheid van de officiële bekendmaking van de Polar Music Prize 2000 die haar op 11 februari werd toegekend (https://www.youtube.com/watch?v=w9dO3ky9sH8).

In dat opzicht is de ervaring van mevrouw Netrebko in zekere zin analoog aan het verhaal van ‘Bapuka’ (zie tabblad ‘teksten 4’, tekst 34). We herinneren eraan dat de oudgriekse filosoof Socrates ook beweerde een innerlijke stem te hebben die hem nooit ergens toe aanzette, maar hem wel waarschuwde voor gevaar. Jezus zegt ook dat hij voortdurend de innerlijke stem van zijn Vader hoort en dat hij die altijd volgt. En zo ook had o.m. Pastoor T'Jampens een innerlijke  'stem'.

Estin         è sofia                   katerchomènè           eis therapeian            toon          Etnoon

Es             la sabiduría           descendida                para la curación         de las       naciones.

It is           wisdom                 descended                 for   the healing         of the       nations.

Es ist        die Weisheit          herabgestiegen          zur  Heilung              der           Völker.

C’est        la sagesse              descendue                  pour la guérison        des           nations.

È              la saggezza,           scesa                          per  la guarigione      delle        nazioni.

Het is      de wijsheid             neergedaald               ter   genezing            van de     volkeren.

 

                                                                                                                        homoreligiosus@telenet.be

En nog dit: Notre Dame de la Guérison

 Wanneer men van de Noord-Italiaanse stad Aosta komt en langs de rivier – de Dora Baltea – de Mont Blanc benadert, dan ziet men in Courmayeur, de laatste stad voor de tunnel links, tamelijk hoog in het gebergte, een klein kerkje. Gaat men er naar toe dan komt men uit op een kleinere rivier, die in de Dora Baltea uitmondt, de Dora di Veni – in het lokale Frans ‘Val Veny’ genoemd – waar een bergstroom met een hevig gedruis van de Mont Blanc afdondert. Even later staat men voor het liefelijke kerkje, toegewijd aan Notre Dame de la Guérison. Staat men, na een gebed, even stil bij het tafereel, dan valt de tegenstelling op. Er is enerzijds, het gracieuze kerkje, in zijn onooglijke kleine verlorenheid, en anderzijds is er het woeste en grootse massief van de Mont Blanc. Heel wat bedevaarders voelen de weldadige rust aan die het kerkje uitstraalt. Sensitieven beweren de energieën als tintelingen in hun lichaam aan te voelen. En hetzelfde geldt voor de icoon van de triniteit bovenaan op deze pagina. 

 

© 2035 by Homo Religiosus. Powered and secured by Wix 

 

bottom of page